Scharrelpaul's Blog

breaking news!

scharrelpaul — Mon, 15 Jun 2009 13:44:51 +0000

Zojuist is de deur van het hok weer dichtgeklapt. Scharrelen door de hele overheid wordt niet door iedereen gewaardeerd bij BZK. Zeker niet in tijden van krimpende formatie. Het eigen hok van het Directoraat Generaal Koninkrijksrelaties en Bestuur kan her en der wel een likje verf en een sopje gebruiken. Eerst het eigen hok schoon is derhalve het motto. Exit scharrelambtenaar.

U allen dank voor het lezen en de reacties.

Biennale

scharrelpaul — Sun, 07 Jun 2009 08:05:27 +0000

”In a world ever-entangled in unfinished business and frustrated by dashed dreams, what is the meaning of art” vroeg Francesco Bonami – de curator van de biennnale van Venetie in 2005 – zich af. Dat is een vraag die iedereen zich af en toe moet stellen. Bonami wist het ook niet maar wist wel te melden dat het allemaal veel te ingewikkeld was om het in je eentje te kunnen doorgronden. En “de waaarheid” was ook maar zoiets. Hij riep iedereen op om te dromen en deze te delen. Zo kon je je eigen beeld verrijken. Dromen en vertellen en luisteren. Een mooie drie-eenheid. En de biennale 2009 is weer begonnen. Even een vluchtje boeken bij Ryan Air voor 10 euro en je kan er weer tegen.

Leon schreef al over onze scharrel bij EZ, bij de innovatie directie. Mooi gesprek waar we al snel bij een kern aanlanden.Wat is de rol van clubs die verandering en vernieuwing moeten bevorderen? Het blijkt dat veel van deze clubs zelf gaan sleuren, eigen ideen de wereld inslingeren. Zelf de vernieuwers worden. En de afstand tot organisaties waar de vernieuwing had moeten plaats vinden wordt steeds groter. Bovenbazen ook blij: we doen toch aan vernieuwing, kijk maar we hebben een projectgroep ervoor opgericht. Na een paar jaar zijn de vernieuwers verworden tot misionarissen, constateert de leiding dat het project toch niet helemaal aan de verwachtingen heeft voldaan en dat het anders moet. Vervolgens kan de cirkel precies weer doorlopen worden. Mensen met een innovatie of veranderingsopdracht moeten dus een zeker kunstje erg goed onder de knie krijgen: de kunst van het op je handen gaan zitten. Wel steunen en helpen, wel verbindingen maken en ontwikkelingen verklaren maar nooit zelf veranderingen in het primaire proces ter hand nemen. Prober maar, op je handen gaan zitten. Het is even wennen.

het nieuwe werken

scharrelpaul — Thu, 28 May 2009 08:50:36 +0000

Gister was het zover, de Raad van Anders van Microsoft presenteerde zijn bevindingen. Ik heb het een zeldzaam mooi traject gevonden. Een nieuwsgierige en open zoektocht naar manieren om werken en leven te integreren. Met minimale beheersing en alle ruimte voor de energie van mensen. Wat een soft gezwetst zult u nu misschien al denken. Kijk en huiver op de site van de Raad http://www.microsoft.nl/raadvananders Food for thought zijn de inzichten en ik hoop dat er nog veel doorgepraat wordt over nadere manieren van werken. Opvallend bij de afsluitende discussie was de zelfgenoegzaamheid bij een aantal gasten vanuit de overheid. Er waren toch zoveel mooie regelingen en er was toch zoveel ruimte binnen de overheid, waar zeurde men toch over. Dat soort geluiden zitten volgens mij op twee punten mis: Het negeert het verlangen op individueel niveau voor ruimte om de werkprocessen in te richten en werk en prive flexibel te combineren en daar voor door de organisatie erkenning voor te krijgen. En de ruimte die er inderdaad is binnen overheidsorganisaties is niet bewust gecreerd maar is meer het gevolg van gebrekkig onderhoud van de organisatie. Maar goed het gesprek is weer gevoerd en hopelijk gaat het door.

blijven roeren

scharrelpaul — Tue, 26 May 2009 08:34:09 +0000

Gister bij VROM het veranderingsproces doorgesproken. Interessant is dat men daar al kijkt naar de wereld achter deze verandering. Er is een vrees voor stolling. Nieuwe structuren, nieuwe werkwijzen en nieuwe mantra’s die heilig verklaard worden en op den duur weer belemmeringen worden. Vanuit het koken weten we dat stolling is te voorkomen door energie toe te voegen en/of door te roeren. We gaan met VROM onze tanden in deze culinair organisatorische uitdaging zetten. Mocht u een receptje hebben liggen dan hoor ik het graag. Gister ook met Aik gesproken die zijn bestuurskunde studie wil afronden met een scriptie over de scharrelambtenaar. Past goed in een trend in de wetenschap die veel nadruk legt op de kleine ontwikkelingen bij organisatieverandering. Lees Thijs Homan er maar op na. http://www.veranderkunde.nl/upload/File/oratie%20thijs%20homan%20(2).pdf

Een andere scharrelklus is het organiseren van de overheidsdagen 2009. 11 juni is de eerste in Utrecht. Gaat vooral over de meicirculaire van BZK. Echt iets voor financiele fijnproevers. En ook een mooie inleiding van Frank Kalshoven over overheden door de crises heen moeten komen. En waarschijnlijk informatie hoe gemeenten budgetten kunnen aanvragen om de crises te lijf te gaan. Dat hoort u nog als u af en toe inlogt op http://www.minbzk.nl/onderwerpen/openbaar-bestuur/blindgangers/bzk-overhedendagen/bzk-overhedendagen

Maak maar zin!

scharrelpaul — Sun, 17 May 2009 08:40:52 +0000

Weinig geschreven de laatste week. Terwijl er genoeg gebeurde. Ik had even geen zin. Al dat taaie gedoe. Zag de leuke bomen door het rechtmatige bos niet. Maar nu zit ik weer borrelendvan goede zin achter mijn PC. Waarom nu wel? Gewoon, veel leuke mensen ontmoet, prima plannen gemaakt, interessante dingen gedaan. Dus, mamma, ik hoef geen zin te maken, ik kreeg het vanzelf weer.

Het mooiste als eerste. De scharrelambtenaren zijn geinterviewd door het onovertroffen blad PM. Mooi artikel, nog mooiere foto’s van twee schalkse scharrelaars. http://www.pm.nl/index.php?page=tijd-voor-scharrelambtenaren Het heeft ons al diverse verzoeken voor scharrelgesprekken opgeleverd. Maar bovenal begint de discussie te lopen of scharrelen bij het Rijk niet vaker moet. De reorganisaties hebben een nieuwe Rijksmachine opgeleverd. Maar daar moet wel olie in anders krijg je vastlopers.

Dinsdag hebben we in het kader van het programma “De ambtenaar voor de toekomst” een sessie in LEF meegemaakt. Vanuit het idee dat de samenleving over twintig jaar een beperkte behoefte heeft aan een overheid hebben we gekeken of die zelfde overheid dit eindplaatje kan bevorderen. Beetje kalkoen en kerst verhaal zou je zeggen maar er kwam veel uit. Het komt allemaal in “De visie” die in het najaar naar de Kamer gaat. Hopelijk haalt het pleidooi voor Slow Governement het. Een overheid die niet tegen natuurlijke ontwikkelingen in wil gaan en de tijd neemt voor een verstandige beooordeling.

Een scharrelgesprek naar aanleiding van het PM interview hadden we donderdag. Met Karen van V&W. In het gesprek begonnen puzzelstukjes van eerdere gesprekken in elkaar te vallen. Na de krimp krijgen departmenten het volgende probleem. Er zit nu een, kleinere, bezetting die, nogal eens cynisch geworden, vervolgens de slag moet maken naar beter werken. Flexibel, ontkokerd, naar buiten gericht; u kunt zelf het rijtje politiek correcte vaagheden wel aanvullen. Dat wordt een activiteit die naast het nog drukkere primaire proces staat. Om de lijnmanagers te helpen zijn er afdelingen P&O, directies vernieuwing, portefeuillehouders organisatieontwikkeling etc. etc. Al deze goedbedoelde overheidsontwikkelingswerkers bezwijken weer onder de vraag.: Hoe kunnen we de lijn managers daadwerkelijk steunen zonder zelf het hele probleem op onze bordje gemikt te krijgen. En hoe zorgen we dat al die fraaie missie statement ook daadwerkelijk van papier komen. Maar ook, dat moeten we niet zelf doen. We moeten zorgen dat het gebeurt. O, jeeh, o, jeeh, u hoort de botten kraken bij deze spagaat. Daar gaan Karen, Leon en ik zeer binnenkort een bijeenkomst over beleggen. Kijken wat er nu al werkt, samen nieuwe acties bedenken. Als u geinteresseerd ben hoor ik het wel. Allez citoyens! A L Outrance!

En dan gaat volgende week dinsdag ook nog het boekje over programma’s de lucht in. Het is mooi geworden! U hoort hier later meer over.

SMART

scharrelpaul — Thu, 07 May 2009 12:27:56 +0000

Leon en ik zitten in De Raad van Anders. Ik schreef er eerder over. De Raad is een tijdelijke adcviesraad van Microsoft. Zij zijn Het Nieuwe Werken aan het invoeren en perfectioneren en vragen regelmatig buitenstaanders om advies. Je mag als buitenstaander ook “slim jatten” bij Microsoft. Open source als het ware. In het RvA kader voeren we gesprekken en gaan op bezoek. Er begint mij zolangzamerhand iets te dagen dat ik U niet wil onthouden. Wij, bij de overheid organiseren de mensen om de werkprocessen heen, bij Microsoft organiseren ze de processen om de mensen heen. Dat kan ook zo bij Microsoft omdat de kleinst resultaatverantwoordelijke eenheid de individuele medewerker is. Als die eenmaal afspraken heeft gemaakt staat vervolgens de firma in zijn/haar dienst om te helepen de afspraken te real;iseren. Bij de overheid is dat veel diffuser. Daar zijn verantwoordelijkheden en resultaten zelden transparant. Staat SMART wel hoog in het vaandel maar is de praktijk vaak anders. Het is maar de vraag of dat nodig is en vooral, of dat overal binnen de overheid nodig is. Wel interessant dat transparantie over de verwachtingen over en weer leidt tot ruimte en minder controle. En meer werkplezier.

BZK en cultuur

scharrelpaul — Mon, 27 Apr 2009 07:25:41 +0000

In juni verschijnt een M&O special over cultuurveranderingen. 6 artikelen, waarvan 2 door BZK medewerkers. Leon en ik schrijven over onze ervaringen met het bouwen aan een cultuur waarin experimenteren en leren gewoon worden. Birgit en Gert Jan zetten de lessen van 10 jaar cultuurtrajecten bij BZK op een rij. Zij komen onder meer tot de conclusie dat het wel eens verstandig zou kunnen zijn meerdere culturen binnen BZK te erkennen en toe te staan. Een goude kans voor BZK om hier iets mee te doen zou je zeggen. We hebben voorgesteld een conferentietje over de artikelen te beleggen. Voorlopig waren de reacties van de ambtelijke leiding wat lauwtjes. “Het moet wel passen in de uitgezette lijnen” was de reactie. Tja.

Iets geheel anders is een nieuw boek van Tom Vanderbilt, Traffic: waarom rijden wij zoals wij rijden. ik vind het vooral interessant omdat vanderbilt zich laar inspireren door Hans Monderman. Deze, helaas vorig jaar overleden, gedreven fries heeft naam gemaakt met het omzagen van verkeersborden. Worden mensen toch maar lui van, geeft een schijnveiligheid. Laat mensen het onderling maar uitzoeken, de verkeersgebruiker is verantwoordelijk voor zijn veilgheid en die van andere. En het werkt. We hebben ooit geprobeerd om de principes van Shared Space, want zo heet Mondermans benadering, toe te passen op andere terreinen. Veiligheid bijvoorbeeld. Dat is nog niet goed gelukt. Maar elke keer als ik de naam Monderman lees gaat het weer kriebelen.

En hou vooral het blad PM in de gaten. Uw scharrelambtenaren zijn geinterviewd en gefotografeerd en duiken binnnekort in dit fraaie blad op.

kampioentje 2

scharrelpaul — Tue, 21 Apr 2009 10:24:10 +0000

Gister schreef ik onder meer over Van Gaal. Ik vergat iets in het artikeltje. Dat reasliseerde ik mij bij de tweede bijeenkomst van De Raadf van Anders van Microsoft Nederland. De hele aanpak van Van Gaal gaat uit van het individu. Die weet zijn taak en vervolgens is de hele organisatie rondom hem gebouwd om te zorgen dat hij die taak zo goed mogelijk kan vervulllen. Dat gaat tot in het privee leven toe. Mensen met zorgten thuis zullen niet in staat zijn hun taak naar behoren uit te voeren is de redenatie. Dus daar moet aan gewerkt worden om dat op te losen. Geen vrijheid blijheid maar duidelijke terugkoppeling over de taakuitvoering. Desnoods wordt de wedstrijd in 2000n dlen geknipt om alles te kunnen analyseren en terug te koppelen. Bij Microsoft is ook zoiets. Je taak is helder, je beoordelingsprincipes ook en als deze kaders eenmaal gesteld zijn is Microsoftde medewerkers vooral aan het steunen. In beide gevallen een duidelijk kader waarbinnen het individu maxiamle ruimte en support krijgt. Binnen de overheid heeft men moeite om in individuen te denken. Daar overheerst de groepsaanpak. Verschillende monniken, gelijke kappen. En ook een voortdurend geworstel hoe men kan controleren of de medewerkers nog wel het goede doen.

Op zich simpel bij AZ en Microsoft en toch wordt het geen anarchie . Is het echt zo simpel dat heldere kaders, vertrouwen geven en ondersteuning goed werken voor individuele bijdtragen aan het groepsresultaat? Maken we het ons niet te ingewikkeld bij de overheid? Dank aan Microsoft om in hun keuken te mogen kijken en de openhartigheid van de Microsoft mensen om hun keueken geheimen te delen!

kampioentje

scharrelpaul — Mon, 20 Apr 2009 07:48:29 +0000

Het leuke van sport is dat je er zoveel over kan schrijven. Alle kranten wisten precies uit de doeken te doen hoe van Gaal het toeval wist uit te sluiten. Tot zaterdag avond dan. Mij trof iets anders in de verhalen van van Gaal. Iets waar bij de overheid ook enorm geworsteld wordt. Congruentie noem ik het. Je gedraagt je op het veld niet wezenlijk anders dan erbuiten. Je praktiseert dezelfde waarden. Dat is een benadering die bij ministeries wel eens in het vergeethoekje zit. Of in ieder geval heel moeilijk teverwezenlijken valt in tijden van verandering. Nog niet zolang geleden was de overheid de baas, regelde en stelde normen. Nu is de overheid klantvriendelijk. De burger centraal en dat soort slogans. Maar binnen een ministerie is het toch anders. Stafeenheden controleren of of de nieuwe instructies wel nageleefd worden. De Bekkeroperatie (13.000 ambtenaren minder) leidt tot gedetaileerde boekhoudingen waarbij het kan gebeuren dat een taak aantoonbaar duurder en slechter zal worden uitgevoerd maar wel past in de Bekkernormatiek. Is dit nou zo slecht als het op het eerste gezicht lijkt? Een antwoord staat in een leuk artikel In M&O van augustus 2008. Buitendijk, Hoekstra en Timmerman schrijven over maakbaarheid van vertrouwen in organisaties. Zij onderscheiden vier basisstrategien om te werken aan vertrouwen in een organisatie en, ja wel, we herkennen meteen de eerste strategie. Als er onduidelijkheid is over prestaties, verantwoordelijkheden en rollen dan moet je inzettten op het versterken van de structuur en veantwoording. Blijkbaar is dit type van onduidelijkhied het probleem bij de overheid. Lijkt klontjes. Maar als je even doorleest in het artikel van de drie heren dan kom je bij een andere strategie – het verbeteren van het produktievermogen – die vooral relevant is bij organisaties met een laag zelfvertrouwen, een reactieve houding en daardoor geen optimale prestaties. herken ik toch ook wel veel van de overheid in. In dat geval moet je het nemen van risic’s bevorderen, aangaan van uitdagingen stimuleren en het leveren van (extra) prestaties belonen. Klinkt toch ook wel leuk. Leuker dan instrueren en controleren? Maar werkt het ook beter? Proeftuintje?

10 minutes of fame

scharrelpaul — Tue, 14 Apr 2009 10:09:41 +0000

Een vermelding op de homepage van de mobiliteitsbank. We zijn er trots op! Mocht u voor et eerst naar de logs kijken; begin vooral aan het begin, neem het Scarrelamanifest tot u en stort u verder in de wondere wereld van de scharrelambtenaar.

En u kunt ons in levende lijve zien. Op 19 mei van 15.00 tot 17.00 – natuurlijk met consumptie na – wordt Het Programmaboekje gepresenteerd. De ervaringen van diverse op vernieuwing gerichte programma’s bij de overheid. Samen met CIBIT/DNV en De Ambtenaar van de Toekomst heeft InAxis een poging gewaagd om te bekijken waneer programma’s werken en wanneer niet. Stuur een mailtje als u erbij wil zijn. scharrelambtenaar@werkenbijhetrijk.nl